Σε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ για τις διαμαρτυρίες κατοίκων της Παλαιάς Φώκαιας για την σχεδιαζόμενη εγκατάσταση μονάδας βιολογικού καθαρισμού στην περιοχή τους, αναφέρθηκε ότι η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που συνοδεύει τα σχετικά έγγραφα, είναι "ακριβές αντίγραφο" προγενέστερης που εκπονήθηκε για άλλη περιοχή, της οποίας οι "μελετητές" δεν μπήκαν στον κόπο να αλλάξουν ούτε τα τοπωνύμια.
Το βέβαιο είναι ότι έχουν προηγηθεί, εδώ και δεκαετίες, δεκάδες ή και εκατοντάδες τέτοια αντίγραφα -ανάλογα με τον αριθμό των πελατων του μελετητικού γραφείου- στα οποία απλώς μια γραμματέας άλλαζε τα τοπωνύμια. Όλοι το ξέρουμε και κανείς δεν αντιδράει. Κι ας ακυρώνεται στην πράξη ένα σοβαρό μέτρο προστασίας του περιβάλλοντος, το οποίο μάλιστα ανεβάζει το κόστος κατασκευής, κυρίως των δημοσίων έργων, αλλά και των ιδιωτικών επενδύσεων.
Το ίδιο δεν συμβαίνει, άλλωστε, και σε πολλούς ακόμη τομείς; Και όχι μόνο των κατασκευών (βλέπε τις χιλιάδες των αυθαιρέτων, που κατακλύζουν κατά κύματα τη χώρα μας), αλλά και στο χώρο της υγείας, για παράδειγμα, όπου, ενώ όλοι ξέρουμε εδώ και χρόνια τι δουλειά κάνουν οι λεγόμενοι "ιατρικοί επισκέπτες", κανείς δεν μίλησε ποτέ γι' αυτήν.
Χιλιάδες τα παραδείγματα συνενοχής της δημόσιας διοίκησης, της δικαιοσύνης, επαγγελματικών κλάδων, αλλά και των πολιτών, με τη συμμετοχή ή την ανοχή μας, σε παρόμοιες εγκληματικές πρακτικές.
Δεν είναι, λοιπόν, μόνο το "πολιτικό σύστημα" υπεύθυνο για τη σημερινή μας κατάσταση, αλλά και αυτό το ιδιότυπο "κοινωνικό σύστημα" της αυθαιρεσίες και της ανοχής, που οικοδομήσαμε τις τελευταίες 10ετίες στη χώρα μας.
Στο ότι αισθανόμαστε σε κάποιο βαθμό συνένοχοι οφείλεται, ίσως, -σε συνδυασμό με το ότι ο "οργανισμός" των μεσαίων στρωμάτων, που αποτελούν την πλειοψηφία της χώρας μας, "έχει πολύ λίπος"- το ότι μέχρι τώρα αντιδρούμε παθητικά στην ανατροπή των δεδομένων στις εργασιακές σχέσεις, τις αμοιβές, τα ασφαλιστικά και τα φορολογικά. Με εξαίρεση κάποιες συνταχνίες "προνομιούχων" και την περαστική "άνοιξη" των "αγανακτισμένων".
Δυστυχώς, δεν έχουμε φτάσει ακόμη στις "επαναστατικές συνθήκες" που, σύμφωνα μες τον λενινιστικό ορισμό, έχουν διαμορφωθεί όταν "η άρχουσα τάξη δεν μπορεί πλέον να κυβερνήσει με τον ίδιο τρόπο και ο λαός δεν θέλει πλέον να κυβερνηθεί με τον ίδιο τρόπο".
Τώρα θα μου πείτε : Τι σ' έπιασε και τα γράφεις όλα αυτά στις πέντε το ξημέρωμα;
Η απάντηση είναι: "Ο πεινασμένος, φούρνους ονειρεύεται".
Το βέβαιο είναι ότι έχουν προηγηθεί, εδώ και δεκαετίες, δεκάδες ή και εκατοντάδες τέτοια αντίγραφα -ανάλογα με τον αριθμό των πελατων του μελετητικού γραφείου- στα οποία απλώς μια γραμματέας άλλαζε τα τοπωνύμια. Όλοι το ξέρουμε και κανείς δεν αντιδράει. Κι ας ακυρώνεται στην πράξη ένα σοβαρό μέτρο προστασίας του περιβάλλοντος, το οποίο μάλιστα ανεβάζει το κόστος κατασκευής, κυρίως των δημοσίων έργων, αλλά και των ιδιωτικών επενδύσεων.
Το ίδιο δεν συμβαίνει, άλλωστε, και σε πολλούς ακόμη τομείς; Και όχι μόνο των κατασκευών (βλέπε τις χιλιάδες των αυθαιρέτων, που κατακλύζουν κατά κύματα τη χώρα μας), αλλά και στο χώρο της υγείας, για παράδειγμα, όπου, ενώ όλοι ξέρουμε εδώ και χρόνια τι δουλειά κάνουν οι λεγόμενοι "ιατρικοί επισκέπτες", κανείς δεν μίλησε ποτέ γι' αυτήν.
Χιλιάδες τα παραδείγματα συνενοχής της δημόσιας διοίκησης, της δικαιοσύνης, επαγγελματικών κλάδων, αλλά και των πολιτών, με τη συμμετοχή ή την ανοχή μας, σε παρόμοιες εγκληματικές πρακτικές.
Δεν είναι, λοιπόν, μόνο το "πολιτικό σύστημα" υπεύθυνο για τη σημερινή μας κατάσταση, αλλά και αυτό το ιδιότυπο "κοινωνικό σύστημα" της αυθαιρεσίες και της ανοχής, που οικοδομήσαμε τις τελευταίες 10ετίες στη χώρα μας.
Στο ότι αισθανόμαστε σε κάποιο βαθμό συνένοχοι οφείλεται, ίσως, -σε συνδυασμό με το ότι ο "οργανισμός" των μεσαίων στρωμάτων, που αποτελούν την πλειοψηφία της χώρας μας, "έχει πολύ λίπος"- το ότι μέχρι τώρα αντιδρούμε παθητικά στην ανατροπή των δεδομένων στις εργασιακές σχέσεις, τις αμοιβές, τα ασφαλιστικά και τα φορολογικά. Με εξαίρεση κάποιες συνταχνίες "προνομιούχων" και την περαστική "άνοιξη" των "αγανακτισμένων".
Δυστυχώς, δεν έχουμε φτάσει ακόμη στις "επαναστατικές συνθήκες" που, σύμφωνα μες τον λενινιστικό ορισμό, έχουν διαμορφωθεί όταν "η άρχουσα τάξη δεν μπορεί πλέον να κυβερνήσει με τον ίδιο τρόπο και ο λαός δεν θέλει πλέον να κυβερνηθεί με τον ίδιο τρόπο".
Τώρα θα μου πείτε : Τι σ' έπιασε και τα γράφεις όλα αυτά στις πέντε το ξημέρωμα;
Η απάντηση είναι: "Ο πεινασμένος, φούρνους ονειρεύεται".
Καλώς ήρθες σύντροφε στη ζούγκλα του διαδικτύου και καλοτάξιδο το "ναυάγιο" σου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπάρχει πολύ λίπος ακόμα για κάψιμο μέχρις ότου να δημιουργηθούν "επαναστατικές συνθήκες"... ως τότε θα παρηγοριόμαστε με τιποτα αγανακτισμένους και το καζάνι της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ που όλο βράζει αλλά ποτέ δεν εκρήγνυται.
Γιώργο μου οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων είναι ο φερετζές της μίζας όπως το μουστάκι είναι ο φερετζές του ...πούστη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλοτάξιδο το ..."ναυάγιο" σου κι εύχομαι μια μέρα να βρεις τ' απάνεμο λιμάνι που ψάχνεις μια ζωή.