Πρώτη ανάρτηση

¨Ένα ακόμη "ναυάγιο" ήταν η αφορμή να μπώ, επιτέλους, στα μονοπάτια του διαδικτύου ξεκινώντας το δικό μου blog, σωσύβιο στο φουρτουνιασμένο πέλαγο του σύγχρονου κόσμου, στο οποίο ταξιδεύουμε χωρίς τιμόνι και πυξίδα.
Τα τελευταία 10 χρόνια ταξίδευα με ένα πανέμορφο σκαρί, ένα περιοδικό της περιφερειας, όπου κατέληξα μετά από ένα προηγούμενο ναυάγιο κάνοντας πράξη την οικολογική αρχή "σκέψου οικουμενικά - δράσε τοπικά"
Δυστυχώς, και το περιοδικό αυτό θα πέσει, όπως φαίνεται, θύμα του "Μεσοπρόθεσμου". Η διακοπή, από την 1/06/2011, της ατέλειας του ταχυδρομείου για την αποστολή στους συνδρομητές και τους "τσαμπατζίδες" αναγνώστες τους των εντύπων (εφημερίδων και περιοδικών) που οι ιδιοκτήτες τους δεν είναι επαγγελματίες εκδότες, κάνει, με βάση τα δεδομένα, αδύνατη τη συνέχιση της έκδοσής του. Έτσι χάνω το μέσο έκφρασής μου, το μέσο εκτόνωσής μου αν θέλετε, το μέσο επικοινωνίας μου με συμπολίτες μου με τους οποίους μας ενώνουν κοινά ενδιαφέροντα, κοινές αναζητήσεις και ανησυχίες. Σπεύδω, λοιπόν, να το υποκαταστήσω πριν ψαλλεί η νεκρόσημη ακολουθία του, γιατί αυτή η επικοινωνία, μου έδινα δύναμη κι ελπίδα.
Αυτά ελπίζω ότι θα βρώ και στην επικοινωνία μαζί σας μέσα από αυτές τις σελίδες.
Ως πρώτη γνωριμία, "ανεβάζω" ένα αυτοβιογραφικό κείμενο που έγραψα πρόσφατα.